Modelowanie i rekonstrukcja piersi
Operacja plastyczna piersi jest najpopularniejszą i najbardziej znaną operacją plastyczną. Powody operacyjnej zmiany kształtu czy wielkości piersi są nie tylko estetyczne, ale także często mają podłoże zdrowotne. Kształt, symetria i wielkość piersi mają wpływ na psychikę kobiet i mogą też wpływać na to jak ją widzą inni. Duże piersi mogą natomiast powodować bóle pleców i kręgosłupa. Jak taka operacja przebiega i co ma robić pacjentka po zabiegu?
Przygotowania do wertykalnej mammoplastyki
Najpierw lekarz przeprowadzi mierzenie, którego efektem będzie zdobycie wiedzy o odległościach, pozwalających na wymodelowanie piersi aby były po operacji jak najbardziej podobne co do wielkości i kształtu Należy pamiętać, że zupełnej symetrii nie da się osiągnąć nigdy.
Zazwyczaj mierzymy następujące odstępy:
- brodawka –jugulum (dołek na górnym brzegu kości piersiowej)
- następnie odstęp brodawka – linia pozioma
- brodawki – fałd skórny pod piersią
- według schematu następnie ustala się przebieg nacięcia
Potem lekarz ustala wysokość umieszczenia brodawek tak, aby piersi umieszczone były stosownie wysoko w stosunku do figury pacjentki, kształtu klatki piersiowej, a także ze względu na planowaną wielkość piersi po operacji (przy zmniejszeniu piersi). Brodawki muszą być umieszczone należycie na piersiach. Przemieszczenie brodawek nie polega na ich wycięciu i następnie naszyciu na podniesione piersi. Są one przesuwane w górę razem z gruczołem.
Przebieg operacji
Podczas samej operacji najpierw prowadzimy nacięcia według schematu, obrysowujemy otoczkę brodawki, usuwamy nadmiar skóry i w razie potrzeby nadmierną tkankę tłuszczową piersi (przy redukcji). Zmniejszenie piersi przeprowadza się tak, że się wycina klin na dolnej połowie piersi. Klin można różnie przesuwać w zależności od tego, jak zbudowana jest tkanka piersiowa. Redukujemy i tzw. opadające piersi, to znaczy część piersi naciskającą na mięsień. W ten sposób się zmniejszy powierzchnię piersi tzn.sposób wystawania piersi do przodu. Piersi zaszywamy i modelujemy szwami rozpuszczalnymi.
Następnie gruczoł zostaje usztywniony przy pomocy mięśni na właściwej wysokości, aby uniknąć w okresie pooperacyjnym, przedwczesnego i nadmiernego obsunięcia się i opadania piersi. Używa się do tego celu szwów rozpuszczalnych i nierozpuszczalnych. Następnie zaszywa się skórę i wprowadza, tzw. dreny ssące. Rany przykrywa się gazą, a piersi są zabandażowane elastycznym bandażem.
Po operacji
Dreny lekarz zostawia na 2 aż 3 dni, w zależności od krwawienia. Potem pacjentka dostaje specjalny chirurgiczny biustonosz, który nosi przez około 2 tygodnie. Po ustąpieniu największych obrzęków, to znaczy po 2 - 3 tygodniach, pacjentki kupują sobie zwyczajne staniki, nie poleca się ale tych tzw. push-up. Stanik należy obowiązkowo nosić dłużej przez dzień, dopóki blizny dookoła gruczołu będą na tyle mocne, że nie dojdzie do opadnięcia piersi lub jedynie do minimalnego opadnięcia. Zazwyczaj ten okres trwa dziewięć miesięcy. Obecnie nadrzędną stała się zasada, że im większa pierś, tym dłuższy czas noszenia stanika po operacji. Może to być i rok.
Blizny
Z reguły poleca się masaże uciskowe, ale zazwyczaj nie jest to konieczne ze względu na to, że już sam ucisk piersi na stanik jest optymalnym, pernamentnym masażem uciskowym. Ewentualnie można dopełnić masaże aplikując maść ze silikonem ( prosil, dermatos itp.). Trzeba podkreślić, że najważniejszym czynnikiem zmniejszającym blizny są właśnie masaże uciskowe.
Niekiedy może dojść do niewielkiej deformacji brodawki, która zmieni z upływem czasu swój okrągły kształt w elipsę. Jest to spowodowane napięciem blizn i opadaniem piersi. Blizna przy granicy z brodawką też nie zawsze musi wyglądać dobrze. W takim przypadku polecamy zastanowić się nad korektą lekko zdeformowanych brodawek i ewentualnie zamaskować blizny tatuażem.
Metody przyjęte przez chirurgów mogą się różnić. Każdy z nich posiada bowiem różne doświadczenia. Najważniejsze jest to, żeby klientka była zadowolona z efektu końcowego operacji, zgodnie z powiedzeniem: „ Wszystkie drogi prowadzą do Rzymu”.
Autorem rtykułu jest Dr med. Josef Hrbatý, plastyczny chirurg,